Saturday, May 4, 2013

අමායා...ඒ ඔබයි


රුදුරු කතරක අතරමන්වූ මට...            පැන් පොදක් වුයේ                       ඔබයි
පෙළුනු සෙනහ​ස පිපාසිතමා...              සන්සිඳුවුයෙත්                             ඔබයි
දැවී පෑරී ඇති මා හදේ...                      සහනයක් වුයේ                           ඔබයි
අහවරයි සිතූ මගේ ජීවයට...                 නවපනක් වුවේ                           ඔබයි
කෙටියෙන් වූ පනිවිඩයක් වී...               හදරැඳුනු                                    ඔබයි
හදට පෙර මා උන්මන්ත‍යෙක් කළ නම  'අමායා'                                     ඔබයි
නමේ මිහිරෙන් මගේ හද තුල...            සදා රැඳුනේ                                ඔබයි
පසුව ලන්වූ හදවතින් මට...                  මිතුරියක් වුයේ                           ඔබයි
'මගෙ පන'යැයි මා ඇමතූ ...                 රත්තරන වූවෙත්                         ඔබයි
සතලිස් එක වූ සිත තරුණැති...             පස්පහ කළේ                             ඔබයි
අමතක වී තිබූ මා ප්‍රිය...                       ගී සිහිකළෙත්                            ඔබයි
'ඔබ මගේමය' 'ඔබ මගේමය'...             කී සුරකුමරිය                             ඔබයි
'ඔබ මගෙ විතරමයි නේද'අසා මා..        අසරන කළේද                            ඔබයි
දෙසතියක දී මා සිත කියවූ මගේ...        දෙවඟනද                                  ඔබයි
අරක්ගෙන මා හදවතේ රැඳී ඉඳ...          සිත්තමක් වුයේ                          ඔබයි
තතෙන් තත්පරෙන් ක්ෂයවූ ආයූ මගේ...දිගු කළෙ                                  ඔබයි
දිගු කළා වූ ආයූ මාගේ ...                   කෙටිකළෙත්                              ඔබයි
රෝස මලක් ළඟ කටුව තිබෙන බව      සැළකලෙත්                               ඔබයි
ආදරයට වූ කෝඩුකාරියෝ...               සිහි කළෙත්                               ඔබයි
දුරු කතරෙම මා තනිකළ ඒ...              සඳවතියනී                                 ඔබයි
රිදී පෑරී ඉරී තිබූ මගේ හද...                 අතරමන්කරේ                            ඔබයි
සනසාලූ ඒ හදටම...                           වේදනා වුයෙත්                           ඔබයි
කෙටියෙන් වූ පනිවිඩයෙන් මා...          හැඬවුවේත්                                ඔබයි
අතරමන් වී සිහිනයක සිටි මා එහි ...     රැඳවුවේ                                     ඔබයි
අඩක් නොවූ මා වියේ සිටී කුමරිය...      නපුරු වුයෙ                                ඔබයි
එකයි සතලිය වූ මගේ විය පසු...          පනස්පහ කළේ                           ඔබයි
අහක වී සිටි ඇවිදින් වෙත මා...           සෙනහවුයේ                               ඔබයි
පසු බෑ වූ හද මා තුල...                       දිරිය වුයේත්                               ඔබයි
ඇතිවූ කළ මා හැරදා...                       ඉගිල ගියෙත්                              ඔබයි
මා තුල වූ තුට උදුරාගෙන...                 නොපෙනී ගියෙ                          ඔබයි
'ඔබයි මගෙ පන'                               'මගෙ පන ඔබයි' කී                      ......
                         ...                          මගෙ පන මැරුවේ                      ඔබයි
මලක් ලෙස මා පුසුම්බූ ...                   මගෙ මාරයා වුයේ                       ඔබයි
කවියෙක් හා කක්තෘවෙක් කර මා                                                        ......
                        ...                           උන්මන්තයෙක් කළෙත්              ඔබයි
'අමායා' මගේ 'අමායා' ලෙස​ මා                                                           ...... 
                නිතර​ ජප කල​...               මන්ත්‍රයක් වුයේ                          ඔබයි
කීවත් නොව අමතක, නොකරනද...     මට ආදරිය                                ඔබයි
මගේ ආලය මගෙ අයිතිය බව...           දැන නොගත්                             ඔබයි
අමතක කර මා විශ්වය ජය පැතු මා       සිහිනයද                                   ඔබයි
ආදරනීය 'අමායා' මා නොපතන...        දෙවඟනත්                                 ඔබයි
සුන්දරක් වූ මගේ මතකයේ...              දේවතාවියත්                              ඔබයි
මරනේ දී ආසන්නයේ සිත පතන...      මගෙ වෙදවරිය                           ඔබයි
දුක වෙදනා දැනුනත් මට මතකයක්...   වූ පමන ඒ                                 ඔබයි
පතමි මා සුබ ලොව ජයගනී...             දෙවඟන මගෙ                            ඔබයි
මගේ හද තුල සදා රඟ දෙන...             දෙව් දුවේ ඒ                               ඔබයි

මගේ මිතුරිය...   ඒ           ඔබයි
මගේ ආදරී...      ඒ          ඔබයි
මගේ සිහිනය...  ඒ           ඔබයි
මගේ මන්ත්‍රය...  ඒ          ඔබයි
මගේ හුස්මය...   ඒ          ඔබයි
මගේ පැතුම...                  ......
      නොව                      ඔබයි
මගේ  උරුමය...               ......
        නොව...                 ඔබයි
මගේ මතකය...               ඔබයි
සදාකල්  එහි...                ඔබයි
රුදිරයේත්...                   ඔබයි
මැරෙන..තුරු...               ඔබයි
මරනයේ දීත්...                ඔබයි

ඔබයි...  ඒ                      ඔබයි
මායා...ඒ                      ඔබයි
අමායා...                        ඔබයි

අමායා...     අමායා...




This is a tribute to my Angel Amaya who celebrates her 22th birth day on 06 of this month



Wednesday, May 1, 2013

අමායා ...මගෙ දෙවඟන (අමායා) 1



(සත්‍ය සිදුවීමක් ඇසුරිනි)


"අමායා...අමායා...අමායා...අමායා...අමායා...ඒ මගෙ සිත නිතරම ජපකරන මන්ත්‍රයයි...අමායා...ඒ ආදරේ හඳුන්වන තවත් නමක්...ඈ අදත් මගේ සිත දුටු නෙත​ නොදුටු මගෙ සිත රජකරන  සිහින කුමරියයි... සිහින දෙවඟනයි"

එදා දෙදහස් එකොළහ ජූනි විසිතුන උදෑසන අට පසුවී විනාඩි විස්සයි...ඒ හරියටම ඇගේ විසිවෙනි උපන් දිනය ගෙවී දින දහ හතයි...සුපුරුදු පරිදි මගේ සහෝදරවරුන් හා එක්ව මා පවත්වාගෙන යන ව්‍යාපාරයේ උදෑසන කටයුතුවල නියලී සිටි, කිසි උවමනාවක් සඳහා දුරකතනය අතට ගන්නට වූ මගේ නෙත ගැටුනේ එම කෙටි පනිවුඩයයි. 'එතිසලාත්'...මගේ හිතේ හැටියට ඒ දිනවල 'ටිගෝ' වෙතින් එහි මිත්‍ර සමාජය හරහා මට එවා තිබුනු කෙටි පනිවිඩයයි...අමායාගෙනියි...'අමායා' අමුර්තයකි (හදවතින්මයි, මා මේ තරම් ප්‍රිය කරන වෙන වචනයක් නැති තරම් ) කව්ද මේ අමායා...මිතුරු සමාජය හරහා ඔය වැනි ඇරයුම් කිහිපයක්ම ලැබී ඒවාට මාද පිළිතුරු දී තිබුනත් මේ ඇරයුමේ තිබූ විශේෂය කුමක්ද?...ඒ ඇගේ නමයි...එහි ගැබ්වෙලා තිබූ මිහිරි බවයි.